Archive for એપ્રિલ, 2010

“નાખુદા”


“નાખુદા”

હું પણ ક્યારેક એકાદ કશ બસ મારી જાઉં છું,

ઝીંદગી સહેજ ઓછી કરી હર્ષ પામી જાઉં છું,

હું પણ ક્યારેક………

અકબંધ વાતોને બંધનોથી મુક્તી આપીને,

ફરી એ સરગમ નીજમાં વાગોળી જાઉં છું,

હું પણ ક્યારેક………

હર હંમેશ જે સાચ સામે બાથ ભીડતો તો,

એ સત્ય શીર પર ધરી આજ જીવી જાઉં છું,

હું પણ ક્યારેક………

થઇ નાખુદા પણ તુજ દિશા અવળી ચિંધે તો શું?

જીવન સુકાન તુજને “સિફર” સૌપી જાઉં છું,

હું પણ ક્યારેક………

“સિફર”

1.03 AM     4/01/08    Friday

Advertisements

“તો શું કરવું?”


“તો શું કરવું?”


“ગમતા ના નાવે વાવડ તો શું કરવું?
માવઠા નાં હો એંધાણ તો શું કરવું?
ગમતા ના નાવે…….


અર્થ એનો એ નથી કે લોકો ની વિમુખ છું,
પણ કોઇ પોતીકા નાવે પાસ તો શું કરવું?
ગમતા ના નાવે…….


ઊર્મીઓ નાં વાદળ તો ઘેરાય સમય છે,
પણ વરસવાનું ન જડે સ્થાન તો શું કરવું?
ગમતા ના નાવે…….

સઘળીયે ઈચ્છા સંકોરી કોઇ બેસી રહે,
તોયે કિંમ્મત માં “સિફર” થાય તો શું કરવું?

ગમતા ના નાવે…….

“સિફર”

10.19 PM    30/12/08 મંગળવાર


“વેદના…..”


સારા હતા જે માનવી એણે બનાવ્યો છે મને,

જેઓ હતા મારા ફકત એણે બનાવ્યો છે મને,

સારા હતા જે માનવી……..


જાંજવા સા સ્વપ્ન તેઓ ઠર્યા તો શું થયું?

સ્વપ્નમાં સાથી બની દિલથી નિભાવ્યો છે મને,

સારા હતા જે માનવી……..


રંજ એવી વાતનો મનથી કરી હું શું કરુ?

બહુરૂપ આચરનાર એ મારગ બતાવ્યો છે મને,

સારા હતા જે માનવી……..


છોડી ગયા જે વેદના અંતર તણા ઊંડાણમાં,

એ વેદના ને શુક્રિયા “સિફર” બનાવ્યો છે મને.

સારા હતા જે માનવી……..


“સિફર”

“ભીંનાશ”


“ભીંનાશ”

“હકીકત મળે તો ન જાણે શું માંગે?

શું આલિંગનની કલ્પનાથીજ હુંફ જાગે?

હકીકત મળે……


હુંફાળા શ્વાસનાં સુંવાળા સ્પર્શ વિના,

આહલાદક ઉર્મિઓ પણ ભેકાર લાગે,

હકીકત મળે………


તપતી ધરામાં જેમ પાણી ઓસરે,

એમ ઓસરતા શુલ્લક વિચારો લાગે,

હકીકત મળે………


આંબો મ્હોરે ને ઉપર કોયલ બેસે,

ત્યારે કોયલ કહેકાર બહું ગમતો લાગે,

હકીકત મળે………


સમંદર ભરી કોઇ રાખે આંખોમાં,

“સિફર” ભીંનાશ તોયે ઓછી લાગે.”

હકીકત મળે………

“સિફર”

વસંત વસંત રમીયે………


વસંત વસંત રમીયે………

જીવન ની મૌસમ ના ગ્રીષ્મ પાનખર અવગણીયે,

ચાલ મનવા થોડુ થોડુ વસંત વસંત રમીયે,

કાળી ભમ્મર એવી ચંચળ સી આંખડીના,

આંસુ બનીને સરીયે,

ચાલ મનવા થોડુ થોડુ વસંત વસંત રમીયે…….

નાની સી કુંપળ પર વહેતા એ સ્મીત સમા,

જાકળ નાં બિંદુ થી ઠરીયે,

ચાલ મનવા થોડુ થોડુ વસંત વસંત રમીયે…….

કોરી કુંવારી કોઇ અલ્લડ સી છોકરી નાં,

ખંજન ના કાન આમળીયે,

ચાલ મનવા થોડુ થોડુ વસંત વસંત રમીયે…….

કાના નાં અધરો પર અટકેલી બંસીમાં,

રાધા નું નામ સાંભળીયે,

ચાલ મનવા થોડુ થોડુ વસંત વસંત રમીયે…….

વહેતા ઝરણા નું એક બિંદુ બનીને,

“સિફર” સિંધુ માં જઈ મળીયે,

ચાલ મનવા થોડુ થોડુ વસંત વસંત રમીયે…….

“સિફર”

“ઉમંગ….” 5.12 PM 21/12/09 સોમવાર


ઉમંગ….”

“આજ મનમાં થાય અનેરો ઉમંગ,

હાલ મનવા ઉજવીયે આજે વસંત,


પહેલો આનંદ મે ધરતી માં દિઠો,

ચાંદાને મળવા ઓઢ્યો સંધ્યાનો રંગ,

આજ મનમાં……..


બીજો ઉમંગ ઓલા મોરલામાં જોયો,

જેની નાજુક કળાએ ઢેલડી તો દંગ,

આજ મનમાં……..


ત્રીજો ઉમંગ વહેતી સરીતામાં દિઠો,

જલધીને મળવા કરતી ધારા ઉછરંગ,

આજ મનમાં……..


ચોથો ઉમંગ મે તો ફૂલોમાં જોયો,

જેની ખુશ્બૂ ને ભ્રમર નો સંગ,

આજ મનમાં……..


છેલ્લો ઉમંગ દિપક ની જ્યોતીમાં દિઠો,

જેની જ્વાળા એ “સિફર” થયો પતંગ.

આજ મનમાં……..”


“સિફર”